
Jeśli toczy się przeciwko Tobie postępowanie karne o czyn zagrożony niską karą, a wcześniej zapadł już wobec Ciebie prawomocny wyrok w innej sprawie, przepisy dają sądowi narzędzie, które pozwala zakończyć sprawę bez kolejnego wyroku. Umorzenie absorpcyjne z art. 11 k.p.k. to rozwiązanie stosowane rzadko, ale w konkretnych sytuacjach może zaoszczędzić Ci miesięcy procesu i dodatkowego wpisu do kartoteki. Wyjaśniamy, na czym polega ta instytucja, kto może z niej skorzystać i jakie warunki musisz spełnić, żeby sąd w ogóle rozważył takie rozstrzygnięcie.
Umorzenie absorpcyjne to szczególny tryb zakończenia postępowania karnego, uregulowany w art. 11 k.p.k. Sąd kończy sprawę bez wydawania wyroku skazującego, mimo że formalnie doszło do popełnienia przestępstwa i wina sprawcy nie budzi wątpliwości. Podstawą takiej decyzji jest ocena, że orzeczenie kolejnej kary nie miałoby żadnego sensu, ponieważ zostałaby ona i tak pochłonięta przez karę wymierzoną wcześniej w innej sprawie.
Nazwa instytucji pochodzi właśnie od pojęcia absorpcji, czyli wchłonięcia jednej kary przez drugą, znanego również z przepisów o karze łącznej. To rozwiązanie ma zastosowanie tylko do drobniejszych przestępstw i wymaga spełnienia kilku warunków jednocześnie, o których piszemy niżej. W praktyce dotyczy najczęściej osób odbywających już długoletnią karę pozbawienia wolności, wobec których toczy się kolejne postępowanie o czyn popełniony przed osadzeniem.
Sąd może umorzyć postępowanie na tej podstawie wyłącznie wtedy, gdy czyn zarzucany oskarżonemu jest występkiem zagrożonym karą pozbawienia wolności do 5 lat. Sprawy o zbrodnie oraz przestępstwa zagrożone surowszą karą są z tego trybu wyłączone, niezależnie od tego, jak dotkliwa jest kara orzeczona w innej sprawie. Drugim warunkiem jest istnienie innego prawomocnego wyroku skazującego, wydanego wobec tej samej osoby za inne przestępstwo.
Kara orzeczona w tamtej sprawie musi być na tyle dotkliwa, że dodatkowe skazanie w nowym postępowaniu nie zmieniłoby realnie sytuacji skazanego, na przykład gdy odbywa on karę wieloletniego pozbawienia wolności. Sąd ocenia to indywidualnie, biorąc pod uwagę rodzaj i wysokość wcześniejszej kary, wagę nowego czynu oraz to, na jakim etapie znajduje się jej wykonanie w chwili orzekania.
Jednym z elementów, jakie sąd musi ustalić, jest to, że wymierzenie kary za nowy czyn byłoby oczywiście niecelowe. Nie wystarczy, że kolejna kara byłaby po prostu niekorzystna dla oskarżonego albo że postępowanie jest dla niego uciążliwe. Przepis wymaga, aby brak sensu takiego orzeczenia był ewidentny, na przykład gdy skazany odbywa już długoletnią karę pozbawienia wolności, a nowy czyn jest niewielkiej wagi i nie zmieniłby realnie długości jego pobytu w zakładzie karnym.
Sąd bierze pod uwagę całokształt sytuacji, w tym to, czy orzeczenie nowej kary miałoby jakiekolwiek znaczenie wychowawcze lub zapobiegawcze wobec sprawcy, czy wpłynęłoby na jego postawę podczas odbywania kary oraz jaki byłby realny skutek dla ofiary czynu. Jeżeli takiego znaczenia nie ma, umorzenie staje się uzasadnione, a dalsze prowadzenie procesu tylko obciąża sąd bez korzyści dla wymiaru sprawiedliwości.
Umorzenie absorpcyjne nie może zostać zastosowane wbrew interesowi osoby pokrzywdzonej przestępstwem. Sąd musi ustalić, czy pokrzywdzony nie sprzeciwia się takiemu zakończeniu sprawy, a jeśli w postępowaniu zgłoszone zostały roszczenia majątkowe, na przykład o naprawienie szkody, ich zaspokojenie powinno pozostać możliwe mimo umorzenia. Pokrzywdzony może dochodzić takich roszczeń również poza procesem karnym, dlatego samo umorzenie nie zamyka mu drogi do odzyskania należności.
W praktyce oznacza to, że pokrzywdzony ma realny wpływ na decyzję sądu i jego stanowisko jest sprawdzane przed wydaniem postanowienia, zwykle w formie zapytania lub wysłuchania na posiedzeniu. Dlatego ten tryb częściej znajduje zastosowanie w sprawach, w których nie ma pokrzywdzonego, na przykład w niektórych przestępstwach przeciwko dokumentom, albo w których szkoda została już naprawiona przed wydaniem rozstrzygnięcia.
Zdarza się, że w chwili prowadzenia postępowania inna sprawa karna wobec tej samej osoby jeszcze się nie zakończyła prawomocnym wyrokiem, choć jej wynik mógłby uzasadniać późniejsze umorzenie absorpcyjne. W takiej sytuacji przepisy pozwalają zawiesić postępowanie do czasu wydania prawomocnego rozstrzygnięcia w tamtej sprawie.
Dzięki temu sąd nie musi wydawać wyroku skazującego z góry, jeśli istnieje realna szansa, że za chwilę pojawi się podstawa do umorzenia, a wydanie wyroku i tak zostałoby następnie zniweczone przez kolejne rozstrzygnięcie. Zawieszenie ma charakter tymczasowy i podlega dalszej weryfikacji po zakończeniu drugiego postępowania. Jeśli w tamtej sprawie zapadnie wyrok uniewinniający albo kara okaże się zbyt łagodna, sąd podejmuje zawieszone postępowanie i rozpoznaje je na zasadach ogólnych.
Warto odróżnić umorzenie absorpcyjne od typowych podstaw umorzenia postępowania karnego, takich jak znikoma szkodliwość społeczna czynu, przedawnienie karalności czy brak znamion czynu zabronionego. W tamtych przypadkach sąd stwierdza, że postępowanie w ogóle nie powinno się toczyć albo że czyn nie zasługuje na karę z uwagi na jego charakter i skutki. Umorzenie absorpcyjne działa inaczej.
Sąd nie kwestionuje tego, że doszło do przestępstwa i że sprawca ponosi za nie winę, tylko uznaje, że w danych okolicznościach wymierzanie za nie osobnej kary mija się z celem, bo skazany i tak odpowiada już za inny czyn w wymiarze, który pochłania sens kolejnego wyroku. To rozróżnienie ma znaczenie praktyczne, bo każda z tych podstaw wymaga innej argumentacji przed sądem i opiera się na innych dowodach, przede wszystkim na dokumentacji dotyczącej wcześniejszego skazania.
Podstawą umorzenia absorpcyjnego jest istnienie konkretnego prawomocnego wyroku skazującego w innej sprawie. Jeśli ten wyrok zostanie później uchylony albo istotnie zmieniony, na przykład w wyniku kasacji, apelacji nadzwyczajnej lub wznowienia tamtego postępowania, znika przesłanka, która uzasadniała umorzenie w drugiej sprawie. Przepisy przewidują w takiej sytuacji możliwość podjęcia postępowania na nowo, tak jakby umorzenie nigdy nie zapadło. Oznacza to, że umorzenie absorpcyjne nie zawsze jest ostateczne i jego trwałość zależy od losów wyroku, na którym zostało oparte, co w praktyce dotyczy zwłaszcza spraw głośnych medialnie, w których strony częściej sięgają po nadzwyczajne środki zaskarżenia. To kolejny powód, dla którego decyzja o wnioskowaniu o taki tryb powinna być poprzedzona dokładną analizą sytuacji procesowej w obu sprawach.
Ocena, czy w Twojej sprawie zachodzą warunki do umorzenia absorpcyjnego, wymaga przeanalizowania wszystkich toczących się i zakończonych postępowań karnych oraz oceny, jak sąd może podejść do przesłanki niecelowości kary. Kancelaria Adwokacka OWO Adwokaci prowadzi sprawy karne na każdym etapie, od postępowania przygotowawczego po postępowanie wykonawcze, i pomaga ustalić, czy w Twojej sytuacji sensowne jest sięgnięcie po ten mechanizm. Skontaktuj się z nami telefonicznie, mailowo lub umów się na konsultację online, jeśli chcesz omówić swoją sprawę z adwokatem znającym się na procedurze karnej.
biuro@owo-adwokaci.pl
Artur Obarzanek
tel: +48 606 371 452
Aleksandra Włodarczyk - Ochenkowska
tel: +48 794 984 811
Kamil Ochenkowski
tel: +48 605 167 551


OWO Adwokaci 2024.
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Projekt i wykonanie: Proformat
OWO Adwokaci
Pl. Ks. Wyszyńskiego 52/16
58-500 Jelenia Góra